W gąszczu przepisów polskiego prawa

ór judykacyjny (art. 183 ust. 1 Konstytucji). Do środków służących wykonywaniu takiego nadzoru służą: rozpoznawanie kasacji oraz innych środków odwoławczych, podejmowanie uchwał rozstrzygających zagadnienia prawn

Dodane: 13-03-2017 05:00
W gąszczu przepisów polskiego prawa obsługa prawna firm katowice

Rozpoznawania protestów

Sąd Najwyższy powołany jest do:

Sprawowania nadzoru nad działalnością sądów powszechnych i wojskowych w zakresie orzekania ? jest to tzw. nadzór judykacyjny (art. 183 ust. 1 Konstytucji). Do środków służących wykonywaniu takiego nadzoru służą:
rozpoznawanie kasacji oraz innych środków odwoławczych,
podejmowanie uchwał rozstrzygających zagadnienia prawne ? zgodnie z art. 39817 § 1 Kodeksu postępowania cywilnego ? jeżeli przy rozpatrywaniu skargi kasacyjnej wyłoni się zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, wówczas Sąd Najwyższy może odroczyć wydanie orzeczenia i przekazać sprawę do rozstrzygnięcia powiększonemu składowi tego sądu. Uchwały interpretacyjne Sądu Najwyższego nie mają waloru powszechnego obowiązywania ? jeśli nie uzyskały rangi zasady prawnej, to formalnie wiążą tylko w sprawie, w związku z którą zostały podjęte,
Rozpoznawania protestów wyborczych oraz stwierdzania ważności wyborów do Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej oraz wyboru Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, a także ważności referendum ogólnokrajowego i referendum ws. Konstytucji RP.
Rozstrzygania nadzorczego w stosunku do samorządów zawodowych: adwokatów, radców prawnych oraz notariuszy.
Opiniowania ustaw i innych aktów normatywnych.
Rozpatrywania skarg kasacyjnych na orzeczenia Trybunału do Spraw Sportu przy PKOl.
Sąd Najwyższy może także wykonywać inne czynności przekazane przez ustawy.

Sąd Najwyższy działa na podstawie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej i Ustawy o Sądzie Najwyższym z 23 listopada 2002 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 1254).

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy, Sąd Najwyższy co roku przedstawia Sejmowi RP i Senatowi RP informację o swojej działalności oraz o wynikających z niej istotnych problemach. Dokument jest dostępny w postaci druków: sejmowego i senackiego.

W 2015 do Sądu Najwyższego wpłynęło 11 214 spraw, wśród których największą grupę stanowiły skargi kasacyjne i kasacje (7971), zażalenia (1057) oraz kwestie prawne (173 ). Sąd rozpoznał 10 502 sprawy1. Średni czas na oczekiwania na merytoryczne rozpoznanie sprawy wynosił: w Izbie Cywilnej, Izbie Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych i w Izbie Karnej ? 7 miesięcy ? do 10 miesięcy, a w Izbie Wojskowej ? 2 miesiące od daty wpływu2

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/S%C4%85d_Najwy%C5%BCszy_(Polska)


Praktyki odbywane przez studentów prawa

Studenci prawa w ramach swoich praktyk i przygotowania zawodowego mogą świadczyć różne porady prawne. Oczywiście nie mogą oni pracować samodzielnie i prezentować klientów w sądzie, ale muszą pozostawać pod opieką osób pracujących w kancelariach prawnych i swoich wykładowców czy kierowników ćwiczeń. Pomaga im to w praktycznym zastosowaniu zasad prawnych, jakie poznali na wykładach. Na pewno mogą doradzać innym osobom, w jaki sposób powinny rozwiązywać różne spory prawne i pomagać im w pisaniu fachowych oświadczeń w sprawach prawnych. Poza tym mogą pomagać prawnikom w różnych pracach przez nich prowadzonych i samodzielnie rozmawiać z ich klientami, dzięki temu fachową pomoc uzyskają te osoby, które nie wiedzą, w jaki sposób powinny rozmawiać ze swoimi szefami i współmałżonkami.


Baza ta była rozpowszechniana

Do realizacji trafił projekt systemu CZRAP. Pod zmienioną nazwą (Centralny Rejestr Aktów Normatywnych, w skrócie CRAN) stał on się elementem większego przedsięwzięcia pod roboczą nazwą System Informacji Legislacyjnej (SIL), który miał być przygotowany do 1990. Założeniem budowy SIL było stworzenie następujących baz:

CRAN,
Sejm,
CKLP (Centralny Katalog Literatury Prawniczej),
Orzecznictwo.

Bazy te powstawały osobno i do dzisiaj nie utworzyły jednej całości.

Baza CRAN powstała, ale z pewnymi istotnymi ograniczeniami:

objęła tylko akty prawne z Dziennika Ustaw i Monitora Polskiego,
do końca lat 90. była bazą tylko adresową (zawierającą jedynie opisy aktów prawnych).

Baza ta była rozpowszechniana pod nazwą Rejestr Aktów Prawnych (RAP) w latach 1990?1998. W tym samym czasie pojawiły się jednak komercyjne systemy informacji prawnej, takie jak System Informacji Prawnej Lex, które zawierały nie tylko opisy aktów prawnych, ale również ich teksty. Dlatego też RAP nie odniósł sukcesu rynkowego i został wycofany z dystrybucji. Po uzupełnieniu go o ujednolicone teksty ustaw został publicznie udostępniony na stronie Sejmu RP pod nazwą "Internetowy System Informacji Prawnej". Później zmienił nazwę na "Internetowy System Aktów Prawnych".

Baza Sejm, składająca się z takich modułów jak: "Proces legislacyjny", "Sprawozdania stenograficzne", "Interpelacje i zapytania poselskie", "Druki sejmowe", "Posiedzenia komisji", "Biuletyny komisji" stała się trzonem bazy ?Prace Sejmu? dostępnej na stronie Sejmu RP.

Centralny Katalog Literatury Prawniczej został przekształcony w katalog Biblioteki Sejmowej.

Bazę orzecznictwa Sądu Najwyższego przekazano firmie Marka z Poznania, która następnie została zakupiona przez wydawnictwo C.H. Beck.

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Internetowy_System_Akt%C3%B3w_Prawnych